نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی ...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت ،
غصه هم می گذرد ،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند ...
لحظه ها عریانند
به تن لحظه خود ، جامه اندوه مپوشان هرگز
سهراب سپهری